Viraal

0
69

De camera staat op hem gericht. In de spotlight: een jongetje, kleuterleeftijd, huilend van paniek. Hij huilt omdat zijn speelgoed dinosaurus vast is komen te zitten aan zijn melktandje en hij krijgt hem niet los.

Het filmpje gaat viraal, haalt zelfs de televisie, dus oh… wat blijkt het grappig te zijn. Ik mis blijkbaar de grap, of het is een gevalletje van ‘je had er bij moeten zijn’.

Zelf heb ik duizenden van dit soort (achteraf) hilarische momenten, met mijn kids.
Die keer dat mijn zoon teveel zeep had gebruikt in de badkuip en er niet meer uit kon komen, of het moment dat de Ikea draaistoel een vierkante centimeter haar uit mijn dochters hoofd trok, de dag dat mijn neefje vast zat achter de verwarming…

Ze gingen enkel nooit viraal… Ik heb ze namelijk niet GEFILMD! IDIOTEN!

Noem mij ouderwets of over zorgzaam, maar ik handel en reageer op de angsten en het verdriet van mijn kids!
Wanneer mijn kind pijn heeft, of paniek, huilt op de achterbank van mijn auto, dan draai ik mij inderdaad óók om. Maar niet om te filmen!

‘Vertel mammie eens, wat is er lieverd….’film film ‘Wat zeg je?’ ‘Ik kan je niet verstaan’ film film.
‘Zit er een rode dino vast aan je tand?’ film film

Uiteindelijk komt de dino los, uit zichzelf en het kind geeft zijn moeder een dodelijke blik richting de camera. En terecht, wat mij betreft.

Viraal, he, jongens, viraal gaan dit soort filmpjes. En we houden het samen in stand.

Men leeft inmiddels voor het maximaal aantal hits, het is een eer om een viraal filmpje te hebben en de grootste… ik zeg het nogmaals… idioten… staan op. Ze steken zichzelf in de fik, ze eten wat niet te eten valt, ze laten zich met blote huid over het asfalt trekken… Just for fun.

Het boeit mij niet wat je doet als je volwassen bent. Als je zo weinig hersenen in je kop hebt dat je jezelf belachelijk wilt maken voor een Youtube hit, dan is dit vast je levensdoel.
Maar ouders….? Kom op!

Bloopers… tuurlijk, die kunnen achteraf zeer grappig zijn. Een klein beetje leedvermaak mag. Al kan ik ook niet lachen om kleine kindjes die van schommels af kieperen. Maar vooruit… Dit zijn onschuldige situaties. Je was niet van plan dit te filmen, het gebeurde tijdens het filmen en geregeld wordt de camera vervolgens opzij gegooid om het kind te helpen met de paniek kreten van de ouders op de achtergrond.
Goed ouderschap! Pluim.

Maar het filmen van je kind in nood is een NO GO! Is dat niet iets wat je meekrijgt in de handleiding bij de geboorte?!

Mijn fantasie gaat vooruit, 30 jaar in de tijd, waarop moeders op haar bejaarde leeftijd van de trap is gevallen en met één arm door de armleuning van de trap hangt. Huilend van angst, een gebroken arm wellicht, gebroken heup?
Zoonlief pakt zijn camera.

‘Vertel eens mammie, wat is er gebeurd? Wat zeg je? Ik kan je niet verstaan…..’