Yule, midwinter feest

Sinds 3 jaar vieren wij onze eigen feestdagen. Lekker dwars tegen alle andere mensen in. We vieren geen Halloween, maar wel Samhain, we vieren geen Sinterklaas en ook geen Kerst. Wél Joel/ Yule ofwel het Midwinterfeest. Een heel bewuste keuze!
Het is niet dat ik tégen Kerst ben, of Sinterklaas, het is niet dat ik het niet gezellig vind, het is meer dat ik me meer en meer begon af te vragen, waaróm ik het vier.

Sinterklaas.. daar was ik van het begin af aan al niet zo’n fan van. Kerst had dan nog zijn charmes. Maar met kinderen ga je steeds meer ervaren dat Kerst eigenlijk gewoon een heel commercieel feest is. De hele maand november én december staat in het teken van ‘Ik wil dit, dit, dit, dit en het liefst ook nog dit….’
De cadeautjes op de verlanglijstjes werden duurder en duurder en er was een moment dat wij, de volwassenen hier, de kids heus niet, er helemaal klaar mee waren. Is dit het nu? Overal verplicht moeten verschijnen, de broekriem aan, zodat we rond december geld over de balk gaan gooien en de kids die zich 2 maanden lang laten verleiden door elke reclame en elk speeltje wat maar flikkert? Stom!

Kerst werd voor mij een feest, wat je óf viert omdat je de geboorte van Jezus wilt vieren óf omdat het nu eenmaal zo hoort. Oooh… en dat laatste… daar ben ik zo allergisch voor! Niets, omdat het zo hoort!
Maar waarom doe ík het dan?

Omdat het zo hoort.. Omdat het zo loopt, omdat iedereen Kerst viert, omdat school kerst viert, omdat de kinderen cadeautjes verwachten, omdat, omdat, omdat…. Tja, waarom eigenlijk? Ik hobbel achter de massa aan, ik vier Kerst als een commercieel winkelspekkend feest. Niet voor mijzelf!

10668598_sMaar natuurlijk is de december maand wel gezellig dóór dit soort feesten en ik wilde mijn kinderen ook zeker wel tradities meegeven. Ik begon na te denken over alternatieven….

Ik kwam al heel snel uit op het feit dat gezelligheid bovenaan moest staan, samen zijn, knusheid…. En dat het niet om geld en cadeautjes zou draaien. Van het een kwam het ander en zo begon ik online te zoeken naar oorspronkelijke natuurfeesten. Ik wist dat veel huidige feesten verbasteringen waren van oude oerfeesten, die rond de maanstanden gevierd werden of seizoenswisselingen en ik besloot me er in te verdiepen. Zo kwam ik terecht bij Joel, het midwinter feest.

Joel is de voorloper van Kerst. Een natuurfeest, waarbij onze voorouders vierden dat 21 december de laatste donkere dag zou zijn en dat vanaf dat moment de dagen weer langer zouden worden. Vanuit het donker ontstond een nieuw jaar, nieuwe vruchtbaarheid. Ze vierden dat het licht weer terug kwam. Ze draaiden mee met de seizoenen, met de natuur. Het huis werd versierd, met takken van dennenbomen. En ik vond het mooi!
Vieren dat het licht terug komt…. Dat vruchtbaarheid terug komt… Hoe mooi is dat?! Omdat wij toch al spiritueel opvoeden was dit zo’n mooie aanvulling, het ‘oorspronkelijke Kerst’ terug halen…. Met alle betekenis van dien. Dat was puur! Niks commercieels, maar echt pure traditie!
En zo verliep het dat wij geen Kerst meer vierden, maar Joel gingen vieren, op 21 december… Officieel duurt het feest zo’n 13 dagen en er zijn veel rituelen omheen. Dat doen wij niet. We houden er wel rekening mee, dus 13 dagen speelt het op de achtergrond, waardoor Kerst bij familie voor ons eigenlijk gewoon een verlengd Joel geworden is, evengoed is Oud en Nieuw nu iets wat bij ons Midwinter- momentje hoort….

25234054_sWe maken ook ons huis gezellig, we maken lekker eten, taartjes, we drinken ook een wijntje. Maar… we vieren het met een paar van onze liefste vrienden en cadeaus komen er niet aan te pas, althans niet voor de volwassenen. De kinderen krijgen cadeautjes, maar gericht op hun ontwikkeling, want met Joel kijken we terug op het afgelopen jaar. Wat is er goed gegaan en waar wil je meer in groeien? De oudste tekent graag, regelmatig krijgt ze dus cadeautjes die haar ontwikkeling op dat gebied kunnen steunen, de jongste is een echte natuur liefhebber, we zoeken naar kleine betekenisvolle attenties, die echt iets doen en rennen niet de eerste de beste speelgoedwinkel in, elk cadeautje heeft echt waarde en is financieel peanuts. Vorig jaar speelden we met de volwassenen ‘het transformatiespel’, een gezelschapsspel, waarbij je de auralagen langs gaat en je op onbewust niveau blokkades opruimt. Het was super gezellig en het werd super laat! Het leuke was dat we het vorige maand met Samhain nog eens speelden en we allen merkten dat we inderdaad binnen die periode een gigantische ontwikkeling door hadden gemaakt… Toeval?

Yule is lekker kneuterig. Er is geen verplichting, niks, noppes, nada, het is een keuze om op 21 december samen te zijn en de gedachte dat we op dat moment vieren dat we weer richting het voorjaar gaan, de donkere dagen achter ons laten is zo fijn!

Maar Joel staat ook voor het licht in jezelf verwelkomen. Het is een logisch vervolg op Samhain, het moment waar je weet dat de overvloed achter je ligt en een donkere tijd in gaat, de blaadjes gaan vallen, de natuur wordt spaarzamer, de dagen worden korter. Het betekent een periode van bezinning, naar binnen keren en wanneer je heel sensitief bent, dan kun je die natuurwisseling in je lichaam voelen. Je gaat meer cocoonen. Iets wat we allemaal doen, het kneuterige Sinterklaas pakjesavond en de Kerst zijn daar een duidelijk voorbeeld van.

Halverwege december word ik het donker altijd zat, ik ben dan klaar met de donkere korte dagen…. En dan is daar nu Joel. Ik leef naar het moment dat de dagen weer langer worden, voor mij is het dus echt een feestdag! :)

Inmiddels weten de meeste mensen dat wij Joel vieren en geen Kerst. We krijgen nog wel kerstkaarten, maar ik voel me niet meer verplicht iets terug te sturen, waar ik toch al niet zo goed in was! Ook voelen we ons niet meer verplicht op te draven bij familie, omdat het zo hoort.
We vieren iets wat resoneert met wat wij van binnen voelen en niet omdat het hoort. We worden niet geleefd, we maken bewust keuzes hoe we 5692679_sonze tijd invullen.. En dat voelt goed!

De kids zeggen trots… “Wij vieren geen Kerst, wij vieren Joel! “ En dat was voor mij hét teken dat het goed was.. Authenticiteit meegeven, van jongs af aan. Geen gezeur om cadeaus, geen verlanglijstje…

Bij ons vragen ze… “Wie komen er bij ons slapen met Joel?”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *