Oordelen en roddelen

Ieder persoon heeft evenveel recht op liefde en geluk. Ongeacht zijn afkomst, zijn denkbeelden, levenswijze of gedrag. Ieder persoon heeft recht op vrijheid en het recht zijn leven in te delen naar zijn verlangens en behoeften, of ze nu dichtbij of ver verwijderd zijn van het algemene denkbeeld.

Diep in ons hart weten we dat. Iedereen weet dat, voelt dat en wenst dat ook voor zichzelf. Toch… wanneer je eens goed je ogen opent, luistert naar gesprekken tussen mensen onderling, jezelf inclusief, lijkt dit recht bijna niet te bestaan.

Overal hebben we een mening over.. Er wordt geoordeeld, geroddeld… Het aanspreken van een ander of enkel vragen om extra details wordt steeds moeilijker, want mensen gaan direct in de verdediging of in de aanval. En met het laatste in het achterhoofd lijkt het wel alsof we er steeds meer voor kiezen om de onvrede te uiten bij personen, die er eigenlijk niets mee van doen hebben. De confrontatie met de persoon in kwestie gaan we uit de weg. En dat is gif voor ons eigen geluk.

Mijn mama was daar vroeger al heel duidelijk in, zodra er iets voorbij kwam, waar roddel of achterklap of enig vorm van oordeel in verborgen zat klonken de woorden…

‘Wie met jou over een ander praat, praat met een ander over jou’.

Volkswijsheid…. Waar we meer naar zouden kunnen luisteren. Alles wat je over een ander zegt, zegt immers meer over jou, dan over de ander…. Altijd.

Juist datgene wat in jou getriggerd wordt, door een ander, is iets waar je bij jezelf eens naar zou kunnen kijken. Immers…. Wanneer je goed in je vel zou zitten, dan zou je er geen behoefte aan hebben een ander naar beneden te halen. En dat is nou precies wat je wel doet, zodra je oordeelt over een ander.

Of het nu om uiterlijk of woonomstandigheden gaat, of het nu de vraag is of iemand wel of niet zijn dochter naar school zou mogen brengen met de auto, of het nu wel of niet oké is om dat korte rokje te dragen op je 60e…. Het doet er niet toe wat een ander doet!
Wanneer je goed in je vel zou zitten, dan zou het je niet interesseren, het zou je niet triggeren en je zou er al helemaal niet met anderen over gaan kletsen.

7874780_sRegelmatig in de negatieve energie van oordelen stappen, van negatieve gevoelens, gedachten en misschien zelfs wel roddelen… is niet goed voor je gezondheid.

Het is als gif voor je eigen geluk.
Het nare gevoel waar je mee achter blijft, dat is maar één van de bijwerkingen van ongezond gedrag.

De nare bijwerkingen van oordelen

Er ontstaat een schuldgevoel. Je weet dat je iemand anders beoordeelt op één van zijn eigenschappen, of gedragingen, misschien zelfs wel op uiterlijk. Daarmee weet je ook dat jij er voor kiest de persoon niet als geheel te zien. Je maakt die ene eigenschap zo groot, dat het belangrijk lijkt te zijn, zodat je vervolgens denkt het recht te hebben de ander uit te sluiten. Maar… diep van binnen weet je óók dat jij, als persoon, evengoed voor het geheel gezien wilt worden. Je zou ook niet graag op één van je eigenschappen afgekeurd worden, je bent immers veel meer dan dat! Wanneer je je teveel focust op de eigenschappen van een ander vergeet je te kijken naar het grotere geheel. Je neemt geen moeite om de persoon te leren kennen en je weet dat, wanneer je die moeite wél zou doen, je zou kunnen begrijpen waarom iemand ergens voor kiest, iemand iets denkt of doet. Het ‘onbewuste’ weten dat je die keuze niet maakt begint te tornen aan je schuldgevoel.

Je verliest je pure ‘ik’. Wanneer je anderen bekritiseert of over anderen oordeelt, word je geconfronteerd met negatieve ‘vibes’ en emoties. Je raakt meer en meer verwijderd van dat mooie pure stukje in jou, dat kleine jongetje of meisje wat eigenlijk zou willen dat de wereld een fijne plek zou zijn. Onbewust voel je door je eigen oordeel dat de wereld een plek van overleven is. Overal ligt kritiek of een oordeel op de loer, daar ben je nu dus je eigen spiegel in. Zelfs jij… hoe lief, hoe schattig of hoe puur je je ook van binnen voelt… is nu aan het oordelen. Je kunt het pure stukje in jezelf niet meer met open ogen aankijken. Als het ware stel je jouw eigen ‘ik’ teleur en dat voelt niet goed. Je weet dat we met zijn allen een prettige wereld zouden kunnen creëren, maar blijkbaar kies jij er voor om dat dus niet te doen…. Hmm, wat zou daar de reden van zijn?

Je bent minder vrij. Zodra je negatieve gedachten over een ander blijft delen, met mensen die er niets mee te maken hebben, zul je je minder vrij voelen in de sociale omgang. Je hebt voor jezelf een klimaat gecreëerd, waarin je je niet meer kunt bewegen. Wanneer je vervolgens de betreffende persoon tegen komt wordt het lastiger een open houding te hebben én om open contact aan te gaan. Onbewust ga je misschien wat ontwijkgedrag tonen, wat ook al weer niet goed voelt…. Je weet heus wel dat dat je niet gelukkig maakt.

Je wordt wantrouwig en angstig. Wanneer je iemand negatief hebt neergezet, of dit nu in een gesprek, email of gedachten is geweest, dan ga je onbewust verwachten dat dit zich tegen je gaat keren. Je bent bang dat het uitkomt, dat de ander terug zal reageren, met wellicht wel jouw zwakheden aan de oppervlakte. Misschien gaat de ander jou wel negeren of de mensen naar de hand proberen te zetten, waardoor de rollen omdraaien. Zelf buiten de ‘groep’ eindigen is niet iets wat je wilt…. Het levert je onrust en stress.

Je verliest je energie. Of je nu kiest voor de ‘schone schijn ophouden’ of ontwijkgedrag, alle emoties die vrij komen tijdens een ontmoeting met de persoon die je hebt bekritiseerd zullen je beïnvloeden, of je je nu schaamt, boosheid of angst voelt, vluchtgedrag toont of juist aanvalt…. Het kost allemaal energie, energie die je niet kwijt zou raken, wanneer je personen open en oprecht zou benaderen. Wanneer je je geregeld in dit soort situaties bevindt kan dit je gezondheid werkelijk schaden. Je zult meer stress ervaren en je energie loopt in de reserves.

Je voelt je alleen. Omdat je niet de tijd neemt een ander te begrijpen, omdat je niet durft te kijken naar wat de ander bij jou teweeg brengt, neem je ook geen tijd jezelf te begrijpen. Omdat je zelf de wereld in stapt met een houding, waarbij je geen open contacten durft aan te gaan, waarbij je jezelf durft te geven, met alles wat je hebt…. word jij ook niet gezien voor alles wat je bent. Omdat je kiest voor contacten, waar oppervlakkigheden en oordelen de belangrijkste drijfveer zijn voor de vriendschap, zul je geen mensen ontmoeten die wél naar jouw persoon als geheel willen kijken. Iedere keer dat je je energie steekt in contacten, waar veel geoordeeld wordt, geef je jezelf geen kans een heel persoon te zijn. Je onthoudt jezelf de mogelijkheid vriendschappen en contacten te creëren waar je veilig bent, waar jij helemaal jezelf mag zijn en waar zaken niet tegen je zullen keren. Je zult je alleen voelen.

Uiteindelijk wil iedereen hetzelfde. Onvoorwaardelijke liefde.

 

7874894_sVooroordelen en negatieve gedachten over anderen verdwijnen als sneeuw voor de zon, wanneer je het gehele verhaal kent.

Wees nieuwsgierig naar anderen, kies voor zuivere intenties en koester de gedachte dat elk mens op de wereld er mag zijn en jou iets te vertellen heeft over wie jíj eigenlijk bent, contacten kunnen zich verdiepen en je zult ervaren dat iedereen gezien wil worden voor wie hij of zij is. Je zult gaan ervaren dat ook het donkere hoekje in je geest, jouw onzekerheden, niet iets is om je voor te schamen, of om ver weg te stoppen… Simpelweg omdat iedereen het heeft. En het is oké.

Oordelen over een ander is het gróótste masker wat men draagt, een volledig zichtbaar masker overigens, met als doel te verbergen dat jij jezelf niets waard vindt….

Een masker wat dus niet werkt… Zet het af!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *