Natuurbegraven

Er is een tendens in Nederland, aan de ene kant groeit het afscheid van een geliefde tot een in detail uitgevoerd symbolisch samenzijn, soms van alle luxe voorzien. Aan de andere kant zijn er meer en meer mensen die, zich vaak ondersteund door hun spiritualiteit, kiezen voor eenvoud.

Voor wie zich meer en meer aangetrokken voelt tot het geheel, de natuur en de cosmos lijkt het opgaan in de natuur een cirkel die compleet wordt. Van stof tot stof, letterlijk, zonder poespas en wie zich er een klein beetje in verdiept gelooft daarmee ook nog eens een nobel doel te steunen. Is dat werkelijk zo?

De eenvoud, geen opsmuk, geen overmatig drama, gewoon zoals het leven is, het voelt als logica. De mens die zijn laatste rustplaats in de natuur vindt en niet hutje op mutje op een kerkhof ligt. Je laatste rustplaats onder een mooie grote kastanjeboom, het is idyllisch.

Maar hoe idyllisch ook, doe toch maar niet!
Het is niet dat ik jou je wens niet gun, maar het prachtige plaatje rammelt aan alle kanten en als je niet verder kijkt dan de marketingboodschap, dan zul je bedrogen uit komen.

Er wordt je beloofd dat jouw begrafenis een goed doel ondersteunt, grote stukken land in Nederland zullen tot in einde van tijden beschermd blijven, groen recreatiegebied en parken of.. bossen. Natuurmonumenten wordt erbij gehaald en het is nét alsof je met jouw dood de natuur in Nederland zult beschermen. Maar het draait allemaal om geld, om winst.

CuT2gHnWgAAVo5JHier nog geen twee kilometer verderop ligt een prachtig poldergebied, oorspronkelijk cultuurlandschap, met vossen en fazanten, vogels, muizen, padden, libellen… Een gebied wat hier al zo ligt, zolang als ik het me kan herinneren, zolang als mijn vader het zich kan herinneren en zelfs mijn opa het zich zou kunnen herinneren. Afijn, authentiek landschap dus, polderlandschap.
Een heerlijk gebied waar je doorheen kunt skaten, fietsen, er is rust… het is er meditatief!

Maar in stiekeme achterkamertjes gebeuren geheimzinnige dingen en er wordt getornd aan de vergunning zoals hij er nu ligt, agrarische recreatie. Men wil dit prachtig authentieke landschap gaan gebruiken als natuurbegraafplaats.
Tot zover zul je misschien denken; dus?!
Snap ik, want tot hier past het prima in het beeld wat je zou kunnen hebben van natuurbegraven. Een ideale plaats om te rusten, toch?

Maar nee, om een natuurbegraafplaats te creëren zal dit gebied opgehoogd moeten worden, het is er nu nog niet geschikt voor. Het grondwater zal er lijken laten drijven!

Het gebied zoals het nu is, met al zijn flora en fauna staat op de schop, er moet gegraven worden, het huis van vele dieren wordt overhoop gehaald en als het dan prachtig glad geplaveid is, dan kneden we er een door de mens aangelegd park van, waar vervolgens de lijken van mensen zullen gaan liggen. Graafwagens zullen op en af gaan, de dieren zullen verdwijnen, de balans in dit gebied zal weg zijn, deze plek wordt een saai aangelegd stuk groen, zonder leven… letterlijk dus.
En daar mogen we dan heerlijk gaan picknicken, vliegeren en spelen met de kids. Hangjongeren mogen er hangen, hun zakken chips en blikjes achter latend.. bovenop jouw botjes.

De mens wil namelijk een authentieke begrafenis. De mens wil vereeuwigd worden, wil graag dat zijn amalgaamvullingen samensmelten met de natuur, wil graag dat zijn medicijnresten zich mengen met het grondwater. Zelfs het ego van de doden is zo groot dat het de natuur wil overschreeuwen; fazanten, vossen, who cares?!

Ik vond het al zo bijzonder dat wij als klein dorpje ineens een Yarden- winkel kregen. Daar hing een luchtje aan, dat luchtje was herkenbaar. De geur van geld!

De tijd van ‘The little house on the Prairie’ is voorbij mensen, de tijd dat er boven op een heuvel een graf van stenen met een kruis werd gecreëerd, voor onze geliefden, is over. Nederland is tot op elke vierkante meter bezet en de authentieke natuur wat we nog wel hebben moeten we beschermen. Dat doe je niet met natuurbegraven, laat je niets wijs maken!

Voor elk graf wat er komt in de vrije natuur gaat er een prachtig stuk land kapot. Wórd je dan al begraven in een echt oeroud stuk bos, dan schaadt jouw graf de wortels van de oude gevestigde bomen en natuur!

Ons lichaam is een lege huls, wat we achterlaten. Zoveel opsmuk heeft het niet nodig, het nobele natuurgraven is zo nobel niet.
Wees wat minder egoïstisch!

 

Ons steunen in ons gevecht? Dat is zeer welkom! Teken de online petitie!

Wil je meer leren over waarom Natuurbegraven zo (milieu)vriendelijk niet is?

http://natuurbegraafplaats-waaromniet.nl/argumenten-voor-en-tegen/

http://natuurbegraafplaats-waaromniet.nl/voor-gemeenten/

 

Bewaren

2 Comments

  1. Natuurbegraven is ook onvoorstelbaar duur. De laatste keer dat ik informeerde( een jaar of 5 geleden) kostte een graf voor 1 persoon zo’n 3500 euro. En belachelijk dat je niet in je eigen ( grote) tuin kunt worden begraven. Je mag een grote hond van 80 kg wel in je tuin begraven maar een kleine pony weer niet……

    • Het is nu nog die prijs, minimaal overigens, veel duurder dan de grafrechten op een reguliere begraafplaats en dát wordt intensief onderhouden. Op een natuurbegraafplaats graven ze een graf, gooien ze je er in en daarna hoeven ze er nog maar weinig aan te doen. Ze verdienen dan ook flink aan de grafrechten, een andere reden hebben ze niet, ze halen er winst uit. Elke gemeente is overigens verplicht om een reguliere begraafplaats aan te bieden, daar betalen we als burgers aan mee. Deze begraafplaatsen draaien al verlies, omdat men zich veelal laat cremeren, als we dan ook nog massaal naar natuurbegraafplaatsen gaan trekken, dan leiden de reguliere begraafplaatsen nóg meer verlies en moeten wij als burgers dit verlies financieel gaan dragen. Het is absoluut geen win win situatie, los van de emotie wat een natuurbegraafplaats in de natuur brengt. :(

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *