Wees zuinig met kokosbloesemsuiker!

Kokosbloesemsuiker wordt gepromoot. Het is een nieuw product, een geweldig product als suikervervanger, maar zoals vaker gebeurt bij het neerzetten van een nieuw product in de Westerse wereld komt de keerzijde niet aan het licht en is het niet allemaal rozengeur en maneschijn.

Ik ben heel gelukkig met kokosbloesemsuiker, ik vind het heerlijk, het is een product wat perfect past in een RAW dieet, het is niet verhit of geraffineerd en zit boordevol vitamines. Ik was all- in! Tot ik de schrijnende waarheid las over de productie van kokosbloesemsuiker en toen zakte de moed me wat in de schoenen.

Toen de anti- vet campagne startte, zo’n 50 tot 60 jaar geleden zijn veel volgroeide kokosbomen gekapt. Ze waren onnodig, de omzet daalde, de productie daalde ook. Het had geen zin meer om nieuwe bomen te planten en de oude bomen werden op andere manieren gebruikt. Op dit moment zijn er veel minder bomen die kokosnoten kunnen produceren dan een halve eeuw terug.
So what… zul je denken, dan planten we er toch wat bij om aan de vraag te voldoen?

Klopt, dat zou mooi zijn voor vele boeren. De vraag naar al het goeds van kokosnoten brengt de economie op gang, ik ben het helemaal met je eens! Maar dat geldt op dit moment nog niet voor kokosbloesemsuiker.

Kokosbloesemsuiker ís de duurzaamste suiker, maar wellicht toch nóg geen echt duurzame industrie.

De vraag is groot en de omzet is hoog. Veel plantages maken de stap naar de productie van kokosbloesemsuiker, omdat het ze een snelle winstmarge levert. Maar daar zit een addertje onder het gras.

Kokosbomen kunnen geen kokosnoten én kokosbloesemsuiker tegelijkertijd produceren en op zijn minst loopt de productie van kokosnoten af.

Wanneer het sap van de boom wordt geoogst uit de bloesem, wat uiteindelijk een kokosnoot moet worden stopt de groei van de kokosnoot. Het oogsten van de bloesem zorgt ervoor dat er geen kokosnoot groeit. Logisch toch, dat werkt zo bij elke vrucht?!

Geen kokosnoot… dat betekent géén kokosolie, geen kokoswater, geen kokosrasp, geen kokosmeel… Geen… nou je snapt het! Veel producten vervallen bij de productie van kokosbloesemsuiker.

Veel mensen denken dat dit productieproces terug te draaien is, wanneer men stopt met de kokosbloesemsuiker productie en dat er nieuwe kokosnoten zullen gaan groeien in de periode die zal volgen. Maar helaas blijkt de ervaring niet zo te zijn. De realiteit is dat de bomen geen kokosnoten meer zullen produceren of in elk geval veel minder. En dat alles voor kokosbloesemsuiker.

bb58e05dThe Philippine Coconut Authority in de Philipijnen adviseert boeren speciale bomen te planten, met een korte groei periode van ongeveer 5 jaar, speciaal voor de productie van kokosbloesemsuiker. Echter… zoals wel vaker gebeurt: welke boer wil 5 jaar wachten op zijn omzet, als hij vandaag kan profiteren van de booming market?? De gemiddelde boer gebruikt dus zijn waardevolle bomen om te kunnen voldoen aan de Westerse vraag naar dit nieuwe gezonde goedje… Autsj… Geschiedenis herhaalt zich!

Nu zijn er ook weer tegenberichten, uiteraard.  Andere bronnen, veelal producenten van kokosbloesemsuiker beweren dat de oogst van het sap enkel uit de volwassen bomen voortkomt, die de families om hun huizen hebben staan. Gezien het risico van vallende kokosnoten zou het juist geweldig zijn dat deze bomen gebruikt kunnen worden voor suiker en geen noten meer produceren. Daarnaast zou het mogelijk kunnen zijn de bomen deels voor sap te gebruiken, deels voor kokosnoten.

Na het lezen van de berichtgeving van verschillende partijen kan ik me voorstellen dat dit op sommige plantages zeker zo verloopt of dat het in theorie zo zou kunnen werken. Maar ik kan niet zo naïef zijn om te geloven dat alleen deze bomen de wereldvraag naar kokossuiker kunnen hanteren. Bovendien verminder je met een dergelijke productiemethode wel degelijk de aangroei tot noten en daarmee vele, vele voedzame producten. Weet dat de gemiddelde kokospalm 10 jaar nodig heeft om te groeien.

Volgens TropicalTraditions.com, waarvan de eigenaren op de Philipijnen wonen en dus met hun neus in de markt zitten, is het hen niet bekend dat deze vorm van oogsten in de praktijk ook daadwerkelijk gebeurt.  Dit artikel , de bron van mijn zorg, vertelt over de traditionele productie van kokosnoten en het verloop bij de tap van het sap. Een artikel wat mij als logica aanvoelt, ook al hebben ze flink wat aanvallen moeten verduren. Men praat uit ervaring. Dit zijn mensen die handelen in kokosproducten en de kokossuiker niet in hun assortiment willen opnemen, uit zorg voor de verdere productie en de groeiende markt. Dit zijn geen mensen die géén toegang hebben tot kokosbloesemsuiker. Met al hun connecties zouden zij met gemak winst kunnen behalen uit de suiker. Waarom doen zij dat niet, zou hun bezorgdheid oprecht kunnen zijn? Veel informatie wat hun tegengeworpen wordt lijkt vanuit de Westerse wereld te komen. Als dit bedrijf hun eigen producten, die alle gebaseerd zijn op de noten, wil beschermen, in concurrentiestrijd met de suiker, dan betekent het dat de opbrengt van de noten daadwerkelijk aan het verminderen is. Als de suiker geen serieuze concurrent van de noot is… Dan hoeven ze zich ook geen zorgen te maken.

Het lijkt mij toch dat plaatselijke ondernemers er meer over kunnen zeggen dan wij westerlingen. Onthoud dat het gemiddeld 10 jaar duurt voordat de normale kokospalm groeit. Kokosbloesemsuiker is een nieuw export product, wat pas sinds kort een hype op de westerse markt is. Als er al boeren bomen planten, speciaal voor de suiker, dan zijn die nog niet volgroeid. De kans dat boeren uitwijken naar dit tropische goud, in plaats van de productie van kokosnoten, is aanwezig. De vraag is extreem groot naar dit nieuwe product, het is aanlokkelijk!

Zolang er geen duidelijk bewijs voor is dat de afname van de groei van kokosnoten níet plaats vindt vind ik dat wíj als consument de verantwoordelijkheid dragen voor de vraag naar kokosbloesemsuiker en níet de boer, die zijn gezin moet voeden. Natuurlijk wijkt zo iemand uit naar commerciële mogelijkheden en als die markt blijft groeien, zonder dat er iets verandert dan worden er delen van de plantage geopperd voor korte termijn belangen. Zo is het leven, zo werkt het hele economische systeem.

Willen wij schaarste in al de geweldige producten die kokosnoten ons bieden, ten koste van een zoetstof? Ik weet natuurlijk niet hoe jij daar over denkt… Maar ik niet!

Kokosbloesemsuiker bevat al het goeds wat de bloesem laat uitgroeien tot zo’n geweldige kokosnoot, het is dus zeker een zeer fijn product… Maar niet ten koste van!

9200000042222653

En als je het dan helemaal goed en duurzaam wilt doen, dan kies je voor palmsuiker wat geleverd wordt door stichting Masarang. Zij staat garant voor de hoogste lonen en werkt continu aan een duurzame kweek. daarnaast zorgen de aangelegde plantages voor een nieuw habitat voor bedreigde diersoorten. € 12,71.

De traditionele suiker, afkomstig van palmbomen is palmsuiker. Biologische palmsuiker is een prima alternatief voor kokosbloesemsuiker. Palmsuiker is afkomstig van palmbomen die sowieso geen kokosnoten groeien… No harm done! Palmsuiker is evengoed voorzien van vitamines en mineralen en geeft zijn energie óók langzaam af. Het heeft evengoed een glycemische index van 35, althans dat is wat wordt beweerd. De realiteit is dat deze glycemische index van palmsuiker of kokosbloesemsuiker slechts berichtgeving is en niet absoluut uit onderzoeken is gekomen. Palmsuiker is over het algemeen goedkoper dan kokosbloesemsuiker, maar dat is afhankelijk van de leverancier en jouw keuze qua prioriteiten.

Palmsuiker… geen kokospalmsuiker. Want dan praten we weer gewoon over kokosbloesemsuiker. Verwarrend!

Wat nu?
Kokosbloesemsuiker is een prachtig export/ import product en onze vraag naar dit natuurlijke product kan veel boeren helpen. Echter de vraag is op dit moment zó groot, waardoor men niet kan wachten op de groei van nieuwe bomen.

Mijn hoop ligt bij de biologische industrie, maar ik kan er geen bewijzen voor vinden, dat zij de duurzaamheid van de kokosnoten waarborgen. Wat ik enkel kan vinden zijn commerciële teksten én dat het de duurzaamste productie van suiker is… in verhouding tot gewone suiker.

Een boycot van kokosbloesemsuiker is dus niet de oplossing, natuurlijk is het geweldig dat mensen er hun geld mee verdienen, maar de consumptie mag bewuster! Je hebt suikers gewoon niet nodig. Gewoon niet, hoe je het ook bekijkt!
Strooi dat suiker niet zomaar overal in, ook al beweert men dat het vele malen gezonder is… Suiker is suiker…

Gebruik het op speciale momenten, in speciale recepten, maar niet in elk kopje thee. Wees er zuinig mee!

De glycemische index van 35 is ook nog niet bewezen. De realiteit is dat wanneer je een suiververvanger wilt gebruiken met een echt lage glycemische index je voor de oorspronkelijke stevia moet gaan.

Varieer in je natuurlijke zoeters en gebruik kokosbloesemsuiker verantwoord en wanneer je het gebruikt, zoek een merk wat duurzaamheid voorop heeft staan. Het is een mooi product en ik hoop dat de markt zich mag verbreden, maar niet ten koste van al het andere goeds wat de boom ons kan brengen.

Geef de markt de kans om te groeien, put die plantages niet uit, zodat meer en meer bomen kunnen groeien, boeren bewust keuzes kunnen maken en het een duurzame productie mág zijn!
Het is te mooi om kapot te gaan!

 

Bronnen: tropicaltraditions.com

www.fao.org/livestock/AGAP/frg/conf96.htm/dalibard.htm

masarang.nl/nl/wat-doen-we/Palmsuiker-Unieke-eigenschappen-milieuvriendelijk-en-lekker.shtml

Photocredits: Unsplash

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *