Isn’t she lovely

Hij draaide zich nog eens om, schurkte zich aan haar zij en voelde haar warmte. Haar lange blonde lokken raakten zijn wang, kriebelden… Hij glimlachte en dook met zijn neus in haar nek en knabbelde even aan haar oor. Zijn mooie lieve vrouw, haar prachtige lichaam, haar geur. Vooral de geur van slaap, zo vertrouwd, een gevoel van veiligheid kwam dan altijd over hem heen. Vele vrouwen waren haar voor gegaan, maar zij was zo bijzonder geweest voor hem, dat hij met haar verder wilde. En nog steeds. 10 jaar waren ze al samen en nog elke dag ging zijn blik haar kant op als ze aan kwam lopen. Hij vond haar prachtig.

Ze sliep nog wat. Ze had niet door dat hij naar haar keek. Zijn hoofd werd nu ondersteund door zijn hand en zijn blik rustte op haar gezicht. De volle roze lippen, licht geopend, haar ontspannen gelaat, haar bleke huidskleur, gesloten ogen met eindeloze blonde wimpers. De ogen die door hem heen kijken, die stralende kijkers, wanneer ze blij is, of wanneer ze juist boos is. En herinneringen schieten voor het netvlies. Zo is ze op haar mooist. Haren in de war, ontspannen… naast hem, vol vertrouwen.
Hij plaatst zijn hand op haar buik, haar buik vol striemen, waar ze altijd zo onzeker over is… Haar prachtige buik, waar ze haar 3 kindjes in droeg. Ze toont hem nog zelden, ze is zo onzeker. Hij ziet er niets van. Hij vindt haar mooi. Zijn hand zakt, hij streelt haar benen, haar heupen… Als een reflex draait ze zich om. Zelfs in haar slaap voelt ze zich ongemakkelijk als hij haar aanraakt. Haar heupen vindt ze te breed, haar benen te dik. Hij… hij vindt haar mooi.

Hij schrikt op, wanneer de wekker hem uit zijn mijmeringen haalt. Ze kijkt hem aan, wurmt zich los uit zijn omhelzing.. Ze moet er echt uit. Ze moet gaan.
Ze hijst zich in haar jeans, draait voor de spiegel wat heen en weer, fronst haar wenkbrauwen, trekt snel een lang shirt over haar heupen. Haar dikke billen! “Je ziet er goed uit!”, hij meent het. Ze mompelt wat, trekt haar laarzen aan, haalt de stijltang uit de kast en strijkt haar haren. De hitte verwijdert elke slag, kaarsrecht vallen de lokken over haar schouders op haar rug. Ze buigt voorover naar de spiegel, haalt wat restanten make up onder haar ogen weg en pakt haar BB cream. 2 kleine puistjes en wat rimpeltjes zitten haar mateloos in de weg. Ze vult haar wenkbrauwen op met wenkbrauwpotlood, oogschaduw, een donkere lijn en 3 lagen mascara voor eindeloos donkerbruine wimpers. The smokey eye- look. Wat kleur op haar wangen, want de BB cream maakt het nu echt wat te bleek en lipstift. Haar parfumflesje loopt weer bijna leeg, maar er zijn nog wel een aantal spraytjes uit te wurmen…
Nu pas draait ze richting haar lief. Hoe zie ik er uit???
“Je ziet er altijd goed uit, schat”, hij werpt haar een liefdevolle blik toe.
“Hoe bedoel je altijd? Aan jou heb ik ook niks! Ik ga….” En ze geeft hem een kus, kort en zacht. Hij trekt haar nog even terug aan haar hand… Ze maakt zich los uit zijn koestering, trekt haar shirt nogmaals over haar billen, blikt nog eens in de spiegel, brengt haar haren terug in model, stapt naar buiten en trekt de deur achter haar dicht.

Daar ligt hij dan… De geur van haarversteviger en make up blijven hangen, haar parfum proeft hij op zijn lippen. Hij heeft haar wel eens gevraagd waarom ze het allemaal nodig heeft. Hij heeft haar meerdere malen vertelt dat ze mooi is zoals ze is, maar op de een of andere vreemde wijze lokt dat veel boosheid uit. Hij begrijpt niet waarom, snapt er weinig van. “Je hoeft je voor mij niet zo toe te takelen, lieverd, ik hou van je blonde krullen, je lange wimpers en je volle wenkbrauwen”.. Maar ze had hem toegesnauwd, gezegd dat hij er niets van snapt. Ze deed het niet voor hem, zei ze. Wat het alleen maar ingewikkelder maakte. Ze deed het voor zich zelf. Dat laatste.. daar snapte hij al helemaal niets van. Ze deed het voor zich zelf… Waarom?

Nu was hij natuurlijk niet bekend met de onderliggende cultuur der vrouwen. De cultuur waar de vrouw altijd het gevoel heeft dat ze niet mooi genoeg is, niet goed genoeg is. Waar ze eigenlijk met elke modetrend mee zou moeten gaan. Tegelijkertijd lopen modetrends niet altijd gelijk met wat haar man mooi vindt, Uggs of de hakjes die hij mooi vindt… Zo ligt ze altijd in spagaat. Ze doet het nooit goed voor haar gevoel, ze is nooit mooi genoeg. Hoe rotter ze zich voelt, hoe onzekerder ze zich voelt, hoe meer make up en hoe langer ze haar haren strijkt.

Ze hoort hem niet. Elke keer dat hij haar zegt dat ze mooi is voelt ze zich beloond in haar make up ritueel en ze is er afhankelijk van geworden. Zonder haar ritueel houdt niemand van haar. Is ze niet mooi genoeg, niet lief genoeg, niet perfect genoeg.

Hij houdt van haar. Hij vindt haar mooi. Hij vindt háár mooi. Niet haar l’ Oréal, haar BB cream, niet haar parfum..
Hij vindt haar mooi, mooi zoals ze is, hij ziet haar wel.. Hij ziet wie ze is, zijn prachtige vrouw.
Maar wat hij vindt is niet belangrijk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *