Goodbye!

Hoe begin  je een blog, na een paar maanden rust, wetende dat er mensen zijn die er naar uit hebben gekeken iets nieuws te lezen, maar jij weet dat je slecht nieuws zult brengen?

Met het woord ‘Goodbye!’, dacht ik zo. Gewoon recht voor zijn raap. Ik zou even niet weten hoe anders.

Ik weet dat ik kort geleden nog een oproep deed voor gastschrijvers, deze mensen zijn ook zeker op de hoogte gebracht.

Blissings was leuk, ik heb het naar mijn zin gehad met jullie, maar zoals je kunt zien heb ik het laatste jaar maar weinig gepost. Deels heeft het te maken met mijn werk, ik heb het gewoon te druk. Deels ben ik ook gewoon teleurgesteld in bloggen. Hoe bekender Blissings werd, hoe minder leuk het voor mij als persoon werd.

Nederlanders zijn niet het makkelijkste publiek, als ik even zo bot mag zijn. Ze zijn ronduit soms asociaal en zeker op het internet. In 2014 startte ik mijn blog met de beste bedoelingen, ik wilde míjn ervaringen delen, míjn groei en een gezellige groep voelde zich aangetrokken tot die route, we deelden onze ervaringen, het was ontzettend gezellig. Maar naar mate Blissings hoger in de resultaten van Google eindigde, en de blogs ook willekeurig gevonden werden, begrepen lezers niet meer waar de intentie van Blissings lag. Blissings werd op één hoop gegooid met de vele andere blogs en zonder de intentie te weten werd er te pas en te onpas gereageerd, zonder te weten wat er vooraf gezegd was. Bedreigingen heb ik ontvangen in mijn mailbox en de kritiek op mijn gedachten was ook niet zuinig. Maar, zoals met alles in het leven, het maakte ook gewoonweg niet uit wát ik dacht, want of ik nu rechtsom ging of linksom… er was altijd wel weer iemand met kritiek.

En zo kwam de scheur. De scheur in de motivatie tot schrijven. Waarom zou een mens vrijwillig schrijven, als je er geen plezier aan beleeft? Waarom zou je elke week naar voetbaltraining gaan als je steeds uitgescholden wordt door je teamgenoten? De eerste keren haal je je schouders op, de keren erna ga je je toch afvragen of je door wilt gaan. En zo was het dit jaar met Blissings.

Het besef is daar, ik ben Blissings ontgroeid. Mijn leven heeft zich ontvouwt, soms ook een heel andere kant op dan toen ik startte met bloggen en mijn interesses sluiten dan ook zeker niet altijd meer 100% aan op de artikelen die ik schreef. Tijd om te stoppen en me enkel nog te richten op dát wat mij wel blij maakt! :)

Voor jou blijft de inhoud nog eventjes staan, omdat ik weet dat er mensen zijn die geregeld nog iets uitproberen.

Print dus uit wat je niet kwijt wilt. Bij de social media knopjes, bovenaan ieder bericht, is een groen print icoontje. Vergeet het niet, want het zal binnenkort weg zijn.

Lieverds!!  Lezers die mij altijd hebben gesteund, naar mijn gedachten uit keken.. Jullie waren top! Het delen, het reageren, de lieve berichtjes in mijn postvak in… Ik werd blij van jullie! Dank jullie wel!

Toch ga ik jullie verlaten, het verhaal is uit, de koek is op… niet zoveel zin meer!

Er is teveel leuks.. offline :)

Goodbye!  Ik wens jullie al het goeds in je leven, hou je hoofd hoog, je rug recht en volg je ♥ ! Het universum brengt je waar je moet zijn!

 

“It is always important to know when something has reached its end. Closing circles, shutting doors, finishing chapters, it doesn’t matter what we call it; what matters is to leave in the past those moments in life that are over.” 
― Paulo Coelho, The Zahir

 ♥

 

2 Comments

  1. Hallo Cindy,
    Ik heb nèt je website ontdekt en lees nu dat je ermee stopt. Erg jammer, maar ik begrijp je argumenten. Ik heb je site nog gauw even naar een aantal vriendinnen doorgestuurd in de hoop dat we nog een tijdje kunnen lezen, want er staat veel interessants op, vind ik. Heb je enig idee tot hoe lang de website nog “in de lucht is”?
    Ik hoop nog een reactie van je te krijgen en wens je in ieder geval een gelukkig leven zonder blog! Wat zeker gaat lukken.

    Hartelijke groet,
    Gea

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *