Gaat jouw energie naar de verkeerde momenten?

Het gebeurde op een moment dat ik vermoeid was, een moment van zwakte en voor ik het wist kwam ik terecht in een neerwaartse spiraal, waarin ik me begon af te vragen wat ik aan het doen was, wie er eigenlijk op me zat te wachten en wie ik wel niet dacht dat ik was.

Ik had een artikel geschreven, wat door 32.000 mensen gelezen was, om en nabij. Een bijzonder moment, want 32.000 mensen… Dat is voor mij heel veel. In plaats van trots te zijn op het feit dat mijn gedachten, mijn artikel door zoveel mensen gelezen was voelde ik mij beklemd, niet goed genoeg, niet perfect genoeg en onbegrepen.

Het was het eerste artikel waar ook negatief commentaar op kwam, het toonde de frustratie van de lezer, soms heel direct naar mij gericht. Waar ik normaal gesproken gewapend was geweest tegen een dergelijke energie was ik er op dit moment niet op voorbereid. Ik had het artikel tijden terug geschreven, ik was er zelf al lang niet mee bezig geweest, maar plots was daar al de aandacht. Net op een moment dat ik moe was… en ik viel in een oude valkuil.

Mijn aandacht schoof naar de negatieve berichtjes die ik mocht ontvangen en ik vergat voor een moment dat het slechts een handvol negatieve uitingen was op…. 32.000 lezers. 32.000 mensen waarvan velen het wellicht helemaal met me eens waren, velen het ook niet eens. En dat was prima. Maar waar hield ik mij mee bezig? Juist met exact het verkeerde.. Vragen cirkelden in mijn hoofd.

“Wat drijft mensen zover dat ze hun frustratie uiten, online? Waarom is het voor mensen zo belangrijk en zijn ze zo geraakt door een artikel van mij, dat ze hun frustratie kwijt moeten naar mij toe?”

Zelf ben ik een lezer die, wanneer ik een artikel niet interessant vind, doorklikt naar een andere website. Zelf ben ik iemand die enkel een reactie achter laat, wanneer ik er helemaal blij van word of me begaan voel met de persoon. “Waarom zou ik de tijd nemen een nare reactie te plaatsen, als ik ook kan doorklikken…?”
En dus…. Wilden mijn hersenen begrijpen wat de persoon drijft om… om… om…

Waarom??? Waarom hield ik mij twee dagen bezig met die paar personen die het blijkbaar niet met me eens waren en lag mijn aandacht niet bij het feit dat 32.000 mensen mijn artikel wilden lezen?

Omdat we daar allemaal toe geneigd zijn!

Tien complimentjes en één keer commentaar staan met elkaar in balans. We zijn geneigd ons vast te bijten in dát wat we willen begrijpen. Soms is dat goed, maar soms is dat zooo niet goed!

Gefrustreerd raken door de oude dame die voorpiept bij de supermarkt, terwijl er 10 mensen netjes in de rij staan is.. onzinnig.
Je aandacht houden bij die ene persoon die je persé rechts in moest halen is jezelf knetter gek maken. Het hád fout kunnen gaan. Klopt, maar het gebeurde niet, het ging goed.
Bezig blijven met die éne rekening die binnen komt, waar je niet op had gerekend brengt je energie omlaag en dat terwijl er zojuist vele rekeningen netjes betaald zijn.
Die ene moeder op het schoolplein die het nodig vindt om over jou te roddelen, is ze werkelijk zoveel aandacht waard, wanneer je je herinnert dat er 30 andere moeders je met een glimlach tegemoet komen?

Ik hou van reflecteren, naar binnen keren en mijzelf bewust te maken van de momenten waarop ik kwetsbaar ben. Ik wil groeien. Mijn energie is mijn energie en ik kan hem maar één keer gebruiken, ik zet het liever in voor leuke en leerzame momenten.

Voor mij was dit een mooi moment. Ik zag mijzelf gaan, ik voelde me vallen in de kuil van kritiek. Jammer, maar het moest een keer gebeuren en ik herstelde gelukkig snel, ervaring leert immers.
Nog steeds begrijp ik de beweegredenen niet, maar het doet er eigenlijk toch niet toe.

Ik maakte een lange strandwandeling en bedacht me dat de frustratie bij de persoon ligt, niet bij mij, en daar hoort hij ook te blijven.

Ik focus me op mijn eigen plezier, mijn eigen groei en wat ik ook creëer… Het maakt niet uit wat anderen er van vinden. Het is mijn creatie, waarmee ik mensen soms hoop te inspireren. Niemand wordt verplicht mijn artikelen te lezen en men is dus altijd vrij deze website te verlaten, op welk moment dan ook.

Een kwestie van je energie goed verdelen en opletten of je niet in de valkuil stapt.

Zonde van de tijd, zonde van de energie!

Hoe vaak leg jij je energie bij de verkeerde momenten?

2 Comments

  1. Heel herkenbaar deze valkuil, maar zoals je zegt, dat maakt ons ook mens. We zoeken immer bewust of onbewust altijd naar balans dat is ook onze kracht en tegelijk dus af en toe onze valkuil. Juist op het moment dat je zelf dacht dat je in je kracht zit, maar er eigenlijk een gat in je krachtveld zit, gebeurt dit.
    Wat mij helpt, is de “angst” van mezelf of anderen te (h)erkennen en dat om proberen te zetten naar “liefde”. Als je probeert echt alles te begrijpen, kost het veel te veel energie. Erg inspirerend vind ik dan ook het gedeelte dat het toch echt om jou gaat; hoe sta jij in het leven, wat leer je van het moment. En wat straal je uit, hoe sta je in het leven, dat ga je uiteindelijk ook terugkrijgen. Bedankt voor je leuke artikelen. Ik lees ze graag. Ga daar vooral mee door!
    Hartegroet,
    Marion

    • Wat een lieve woorden. Dank je wel Marion ♥.
      Ja, uiteindelijk moet je gewoon je leven creëren zoals jij het wilt, tot in alle lagen van je bestaan. Met een creatief beroep komt veel kritiek, dat is altijd al zo geweest. Maar uiteindelijk creëer je vanuit jezelf, vanuit je hart, dus is het goed zoals het is, wat het ook is. :D en dat geldt voor iedereen op deze ronde bol.
      We komen er wel ;)
      Nogmaals dank je wel, superlief van je!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *