Ei-schervenheffing

Hij huppelt wat rond in mijn tuintje, samen met zijn vriendjes. Mijn tuin is een walhalla aan materialen voor zijn nieuwe huisje, zijn veiligheid, zijn basis. Binnenkort zal zijn vrouw gaan bevallen van 4 wolken van eitjes, dus hij heeft het er maar druk mee.

Hoog in de boom vond hij een geschikt plekje voor hun liefdesnestje en de fundering is al klaar.
En ik bedenk me dat ik hier rijk mee kan worden.

Ze scharrelen in mijn tuin, mijn grond, mijn natuurlijke materialen, nemen het ongevraagd mee om er vervolgens iets mee te bouwen in mijn boom. Geen bouwvergunning, niets….

Het wordt tijd dat ze me gaan betalen voor het gedroogde gras, wat mijn bezit is. Het wordt tijd dat ze me betalen voor het plekje in mijn boom, de komende tijd ben ik immers de persoon die voorzichtig om de boom heen zal moeten lopen. Ik ben de persoon die bij storm de scherven van hun geluk mag opruimen.

Ik dacht aan iets als ‘boomtax’ of ‘grasbelasting’ en ‘ei-schervenheffing’.
En een keer per jaar laten zij mij dan een overzicht zien van alles wat zij zichzelf hebben toegeëigend. En over dat geheel, daar vraag ik dan ‘verzamelbelasting’ over. Hebben ze verlies gedraaid? Dan mogen ze uiteraard alles houden. Ze wonen immers allemaal op mijn perceel, van dat geld kan ik de grond onderhouden en ik kan er mijn eigen zakken mee vullen. Het is crisis mensen, je moet inventief zijn.

Raar, vind je niet?

Toch, wij vinden het allemaal maar normaal dat wij onze kinderen op de wereld zetten en ze vervolgens dagenlang verlaten. We moeten immers werken voor onze basisveiligheid, ons nestje is niet gratis. Ons nestje heeft een torenhoge hypotheek, ook al stond het nestje er al en heb je het niet zelf hoeven bouwen. Zonder nest ben je als mens kansloos. Het is zelfs verboden om op straat te wonen. Leef je met je kinderen op straat? Dan worden je kinderen van je afgenomen.
Een huis is een mensenrecht, een basisveiligheid, waar de mens niet zonder kan. Toch moet je er voor werken, hard werken zelfs… Van ’s morgens vroeg tot in de avond laat.
De hypotheek, een grote schuld, waar voor je moet blijven gaan. En betaal je hem dan ooit eens af? Dan wordt je huis je bezit… Eindelijk. Maar dan… betaal je voor je bezit. Gewoon… omdat je het alleen maar hebt.

b492703c-5e33-4a2a-afbd-014b8a8d5198Ons voedsel is niet meer in de natuur te vinden, mondjesmaat in elk geval. Ons voedsel kunnen we niet scharrelen, we moeten het betalen. Voedsel is een basisveiligheid. Zonder voedsel kunnen we niet leven, niet overleven. Maar de voedselvoorziening ligt niet meer bij de mensen, of in de natuur. Het maken van ons voedsel ligt bij grote multinationals die alle touwtjes in handen hebben. Zij bepalen de prijs van het voedsel, de oogst… En dus moet je werken…. En wanneer de prijzen omhoog gaan, dan zul je nog meer moeten werken.

Zonder water leven we nog geen week, water is een mensenrecht. Een basisveiligheid. Maar voor water moeten we toch echt betalen. En… we betalen er ook nog eens belasting over. Water…. Een onderdeel van onze natuur, iets wat vrij stroomt, circuleert. Iets waar dieren gratis van kunnen genieten. Wij moeten ervoor werken.

De diertjes in mijn tuin zien er gezond uit, ze hebben voldoende voedsel, een nest en… weinig stress.
Ze zijn hun eigen baas. Zij werken ook, natuurlijk wel, maar na al die arbeid hoeven ze niet de helft weg te geven.

We hebben de landheren nooit een halt toe geroepen, ooit kwamen ze op hun paarden, trokken de vrouwen aan hun haren, sloegen de mannen in elkaar en namen het vee en de nieuwe oogst mee. Onverwacht, met veel geweld, je wist nooit waar je aan toe was.

Nu komen ze wat beschaafder… in blauwe en groene enveloppen op je deurmat. Toch is er maar weinig veranderd.
Wanneer je niet aan hun verwachtingen voldoet, dan nemen ze je laatste bezit mee, ze nemen je huis af…. Niet liefdevol, nog even bruut, met nog even veel geweld.

En je weet het, want je bent nog steeds bang. Voor de mannen met de paarden die je basisveiligheid komen betasten.

De aarde is van niemand, de grond is van niemand, het water is van niemand, voedsel is vrij om te verbouwen…
Het wordt tijd dat we richting beschaving zeilen, waar ieder mens zich veilig kan voelen.

One Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *